Telechatka to zazwyczaj ośrodek miejscowej społeczności, stworzony by sprzyjać podnoszeniu kwalifikacji, dawać dostęp do najnowszej techniki oraz umożliwiać wykonywanie telepracy. Pomysł na telechatki zrodził się w Szwecji. Stamtąd idea szeroko się rozpowszechniła. W Wielkiej Brytanii wg ostatnich szacunków działa już co najmniej 200 telechatek. W Polsce można policzyć je na palcach jednej ręki. Taką telechatką jest w pewnym sensie, np. Komputerowe Laboratorium Inwalidów Narządu Ruchu KLABIR w Warszawie.
Termin telecentrum ma charakter bardziej komercyjny i oznacza ośrodek, powstały dla zaspokajania określonych potrzeb komercyjnych. Zazwyczaj telecentrum służy za warsztat pracy ludziom, którzy równie dobrze mogliby być zatrudnieni na "zwykłym" etacie. Jednak wolą pracować z dala od siedziby pracodawcy, ale nie w domu. W tym znaczeniu telecentra są czymś w rodzaju "służbowego biura". Biura takie istnieją od wielu lat, lecz telecentrum kładzie bardzo duży nacisk na stworzenie zastępczego miejsca pracy, wyposażonego w zaawansowane urządzenia telekomunikacyjne oraz możliwość pracy sieciowej.
Termin telechatka podkreśla społeczny charakter ośrodka. Niektórzy jego użytkownicy mogą tam pracować w pełnym wymiarze godzin dla swego pracodawcy. Większość jednak tylko od czasu do czasu wpadnie do telechatki aby skorzystać z niektórych urządzeń, zapytać się o szkolenia, itp. Inni mogą mieć połączenie z telechatką z domu, który jest zasadniczym miejscem ich pracy.
Telecentra kładą większy nacisk na dobrze zarządzane, bezpieczne i niczym nie zakłócane środowisko pracy ludzi, którzy muszą dysponować warsztatem pracy z możliwością łatwego kontaktu z pracodawcą, współpracownikami. klientami, itp.
Autor: Ian Simmins
Adres strony: http://www.eto.org.uk/nat/pl/iso/faq/faqtcvtc.html
Data ostatnich zmian na tej stronie 1 lutego 1999 r.